Το ΞΕΡΕΙΣ οτι δεν πρεπει να το κανεις. Το ξερεις οτι δεν πρεπει να ξανακυλησεις. Το ΞΕΡΕΙΣ οτι δεν πρεπει να ξαναμπεις οικειοθελως σε μια αυτοανακυκλωνομενη βρομοκατασταση, το ξερεις. Κι ενω ξερεις οτι ειναι απολυτως στο χερι σου, οτι μπορεις καλλιστα να βουλωσεις τα αυτια σου με κερι πριν πλησιασεις καν στο βραχο των Σειρηνων( αυτα τα γραφω γιατι ειμαι και φιλολογος), δεν το κανεις. Κι οχι απλως δεν το κανεις, αλλα και σπινταρεις, το δαχτυλο σου αποκτα δικη του θεληση( μουφες δηλαδη ουτε καν, δικια σου ειναι η θεληση) και παταει το γαμοκουμπο.
REPEAT.
Κι ετσι ακους το τραγουδι μια φορα. Και λιωνεις. Το ακους δευτερη. Και ξαναλιωνεις. (Μπαη δε γουεη μολις μου ηρθε η ατακα με την οποια θα ριξω το επομενο γκομενακι που θα βαλω στο ματι: “Λιωνω για σενα. Εχω λερωσει παντου. Θελεις να γινεις το βετεξ μου; ΓΑΜΑΤΟ; οχι πειτε μου ΓΑΜΑΤΟ; Αχ, αχ ετσι τα ριχνω τα γκομενακια, με φοβερες ατακες τυπου “ειμαι ο χαρι ποττερ” και “θελεις να γινεις το βετεξ μου”)
Τελωσπαντω, το ξαναματακους. Καπου στην εκτη φορα αποφασιζεις πως οταν τελειωσει το γαμοτραγουδο θα πατησεις το στοπ και θα βαλεις κατι αλλο. Και το γαμοτραγουδο τελειωνει. ΟΜΩΣ!
Μεχρι να αλλαξεις παραθυρο και να πας στο μηντια πλεηερ…
εχουν ηδη ακουστει οι πρωτες νοτες. Πως;Πως να πατησεις το στοπ τωρα;
και η κατασταση συνεχιζεται επ’αοριστον σαν τους αλγοριθμους για τα πισια(τα ηλεκτρονικα οχι τα ποντιακα τα φαγωσιμα που κανει η γιαγια μου, πωπω φοβερο φαι, πλακα πλακα η γιαγια μου μαγειρευει φοβερα καθε φορα που με στελνανε στο χωριο μικρη γυρνουσα υψωμενη στον κυβο, ημουν απο τοτε λιχουδα βλεπετε)
ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ….
Χθες ακουσα καμμια διακοσαρια φορα το “Un Ano de Amor” της Luz Casal.
Σημερα ειναι η σειρα του People are Strange των Doors. Το χειροτερο ειναι οτι με το συγκεκριμενο τραγουδι εχω και ιστορια. Πραγμα που κανει το γαμοδαχτυλο να καθυστερει σχεδον ηθελημενα να αλλαξει παραθυρο και να φτασει το μιντηα πλεηερ. Ε τι να γινει.
Υπαρχει παντα Τζεην Ωστεν, το φαι και οι Καρεντ 93 για περιοδους κρισεως. Ευτυχως εχω καιρο να κανω καταχρηση οποιουδηποτε απ τα τρια. (Καλα εκτος απ το φαι. Τι να κανω η υπερβαρη, ειμαι ΛΙΧΟΥΔΩ. ΕΙΜΑΙ.)
